«پوشش، زبان بی‌کلامِ اعتبار است.» این جمله سال‌ها در گوش‌مان تکرار می‌شد؛ میان جلسه‌های هیئت‌مدیره، پشت صحنه‌ی رویدادها و در دیدارهای کاری که در آن‌ها تصمیم‌های بزرگ گرفته می‌شد. ما، بنیان‌گذاران درس‌وان، سال‌ها کنار مدیران، کارآفرینان و تیم‌های رهبری بوده‌ایم؛ جایی که یک جزئیات ساده در ظاهر می‌تواند وزن یک جمله، نتیجه‌ی یک مذاکره یا تصویر یک برند را تغییر دهد.
اما هر بار که پای «پوشاک سازمانی» و یا «هدیه‌ی شرکتی» به میان می‌آمد، یک شکاف آزاردهنده مقابل چشم‌مان می‌ایستاد: محصولاتی که در بازار ایران تولید و عرضه می‌شد، الزاماً با نیازهای واقعی سازمان‌ها و سبک زندگی حرفه‌ای مدیران منطبق نبود. بسیاری از لباس‌ها، یکسان و کلیشه‌ای بودند؛ هدایا، مصرف‌شدنی و بی‌اثر. نه هویت سازمانی را درست منتقل می‌کردند، نه شان و زمان مدیران را. ما چنین برداشت کردیم که «در ایران، بازار پوشاک حرفه‌ای برای سازمان‌ها، در بیش‌تر اوقات؛ آکنده از محصول و عاری از راهکار است.» این‌جا جایی بود که تصمیم گرفتیم راه دیگری بسازیم.
درس‌وان از یک پرسش شروع شد: چه‌طور می‌شود «پرستیژ سازمان» و «هویت فردی رهبران» را هم‌زمان و بی‌نقص روی تن‌شان نشاند؟ پاسخ، یک «محصول» نبود؛ خدماتی انطباق‌پذیر بود که خودش را با بافت هر سازمان و ویژگی هر فرد هماهنگ می‌کند؛ از استانداردهای برش و انتخاب پارچه تا تجربه‌ی رزرو، اندازه‌گیری و تحویل و استفاده.
ما به جای نگاه «فروش لباس»، به مسئله از زاویه‌ی تجربه و اعتبار نگاه کردیم. از دقت خانه‌های خیاطی کلاسیک، از تجربه‌ی برندهای خدمات‌محور سازمانی (B2B) و از جریان «تجملِ آرام» که به‌جای نمایش لوگو، کیفیت و تناسب را نشان می‌دهد الهام گرفتیم و سپس همه‌ی این‌ها را با شناخت‌مان از فرهنگ کسب‌وکار ایران و محدودیت‌ها و فرصت‌هایش ترکیب کردیم.